การสร้างความมั่นใจในตนเองสำหรับคนขี้อาย: เริ่มจากสิ่งเล็กๆ ที่ไม่เจ็บตัว
ความขี้อายเป็นปัญหาที่คุณคิดว่ามี แค่ว่า
ต้องสารภาพว่า ความขี้อายมันแปลกประหลาด เพราะมันไม่ได้เป็นสิ่งที่มีตัวตน เค้ามันเป็นแค่เรื่องที่เราสร้างขึ้นในหัวเรา แล้วบอกตัวเองว่า "คนอื่นคงจะคิดแบบนี้เกี่ยวกับฉัน" ซึ่งส่วนใหญ่แล้วไม่เป็นความจริง
คนขี้อายหลายคนจะติดเรื่องเดียว: พวกเขาคิดว่าทุกคนกำลังมองพวกเขาอยู่ เอาชีวิตจริงสิ ส่วนใหญ่คนรอบตัวเรากำลังยุ่งกับชีวิตตัวเองอยู่แล้ว ไม่มีเวลาวิจารณ์หรือเก็บตกทุกอย่างที่คุณทำ
นี่คือความจริงที่เจ็บแต่จำเป็น: ความขี้อายเป็นเพราะคุณกำลังมองตัวเองจากมุมมองของคนอื่น ไม่ใช่จากของตัวเอง
ทำไมความมั่นใจในตนเองถึงสำคัญ
ความมั่นใจไม่ใช่เรื่องของการไม่รู้สึกกังวล หรือหัวโม้และทำตัวโง่ๆ แบบที่หนังฮอลลีวูดมักจะสอน
ความมั่นใจที่แท้ของมันคือการรู้ว่า "ขณะนี้ฉันทำได้ที่สุดแล้ว" หรือ "ถ้าผิดพลาดก็ผิดพลาด ขออภัยแล้วไปต่อ" เพียงเท่านั้น
เมื่อคุณมั่นใจในตนเองแม้เพียงเล็กน้อย:
- คุณจะคุยกับเพื่อนเก่าขึ้นโดยไม่รู้สึกแปลก
- เมื่อเจออนุญาต คุณจะมีค่าจับใจได้มากกว่าปกติ
- งานทำก็ไม่รู้สึกเหมือนการสนับสนุนโลกจากด้านหลังชิดฉากอีกต่อไป
- คุณจะพูดขึ้นในห้องประชุม แม้ว่าเสียงจะเล็นขึ้นเล็กน้อย
ชีวิตจะเปลี่ยนไปก็จริง แต่เปลี่ยนไปจากคุณเท่านั้น
ขั้นตอนแรก: ยอมรับว่าคุณเป็นคนขี้อาย (จริงๆ)
อย่ารอลืมเลือนหรือเพิกเฉยต่อความขี้อายของคุณ มันจะยิ่งตัวดักแน่ว่าหากคุณพยายามบอกตัวเองว่า "ฉันไม่ขี้อาย ฉันทำเป็นใจกว้างแล้ว"
คนจิตใจเรียบง่ายจะบอก "ใช่ ฉันขี้อาย แล้วไง" แล้วก็ไปต่อชีวิต ซึ่งแบบนี้ไทยแน่นอน
ลองคิดดูว่า ถ้าคุณเป็นคนขี้อาย นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณไม่ดี มันแค่หมายความว่าคุณต้องการเวลาเพิ่มเติมในการวอร์มตัวก่อนเข้าสนาม ขั้นตอนนี้ไม่ได้เป็นการแพ้ มันเป็นการรู้ตัวเอง
ทำความเข้าใจกับเหตุผลที่แท้จริง
ความขี้อายส่วนใหญ่มาจากกลัว: กลัวว่าจะทำให้ติดใจ กลัวว่าจะพูดบ้าๆ หรือกลัวว่ากำลังทำให้ตัวเองดูแตกต่างจากคนอื่น
แต่ก็มีคนขี้อายบางส่วนที่มาจากที่อื่น เช่น:
- การติเตียนในอดีต: บางคนถูกแสดงให้เห็นว่าพูดผิดนั้นแย่มาก พวกเขาเลยยัดเยียดความตัวเองไว้
- การเปรียบเทียบ: เมื่อเราดูคนอื่นทำให้เก่งดี เรามักจะคิดว่าตัวเองไม่ดีพอ
- ความเมื่อยล้า: บ่อยครั้งที่ความขี้อายจริงๆ คือความเหนื่อย ทางจิตใจหรือกายจริง
พอเข้าใจรากเหงาของมัน คุณจะรู้ว่าต้องแก้ตรงไหน
เล่นเกมทางจิตใจง่ายๆ ที่ใช้ได้ผล
1. "ถ้าหากได้ล้มละลายนิรโทษกำหนด"
วันนี้สมมติว่าใครก็ได้ในบ้านได้รับอนุญาตให้ทำอะไรก็ได้โดยไม่โดนตำหนิ จะทำอะไร? บ่อยครั้งที่คำตอบมันเกี่ยวกับการพูด การออกไปข้างนอก หรือการแสดงตนเอง
เอกลักษณ์นี้แหละ - จริงๆ แล้วคุณคือไหนและสิ่งที่คุณต้องการทำ หากอนุญาตให้ไม่เกรงใจใครเลยที่ดี
2. "ฉันจะเป็นอะไรต่างไปหากคนอื่นไม่มองเห็น"
เดินเข้าห้องเปล่าอย่างค่อยเป็นค่อยไป พยายามทำให้กระชับมากขึ้น พูดโดยไม่กลัว ยิ้มแย้มเพราะอย่างไร ใช่ไหม คนอื่นจะมองคุณต่างไป
ตอนนี้นึกถึงคุณมีอำนาจจิตขึ้น ห้องนั้นเต็มไปด้วยคนที่คุณรู้สึกปลอดภัย คุณจะเปลี่ยนอะไร ไม่ใช่อะไรใช่ไหม?
นั่นแหละคือตัวตนที่แท้จริงของคุณ
3. "ขั้นตอนหนึ่งวันต่อวัน"
อย่ากระโดดไปจากการเงียบๆ ที่มุมไปเป็นรูคอนดอร์ในงานปาร์ตี้ สิ่งที่จำเป็นคือการเดินเป็นขั้นเป็นตอน
วันนี้ลองพูดสวัสดีกับเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง สุดท้ายลองถามคำถามเล็กน้อย ในอาทิตย์หน้า ลองแลกปลี่ยนความเห็นของคุณในการประชุม แบบนี้ค่อยเป็นค่อยไป
ก้าวขนาดเล็กทำให้ความขี้อายเล็กลง
การฝึกจริงที่ช่วยได้
พูดให้พอใจตัวเอง ไม่ใช่พอใจคนอื่น
ลองคิดถึงวันนี้หรือเมื่อวาน คุณมีโอกาส "พูด" บ้างไหม แต่คุณเป็นเงียบๆเพราะไม่แน่ใจว่ามูลค่าของคำพูดของคุณ?
ขอเสนอให้พูดสักครั้งต่อสัปดาห์ โดยไม่ต้องกังวลว่าจะเป็นอย่างไร แค่ได้พูด บ่อยครั้งที่ถ้าคุณตีความใจตัวเองว่า "โอเค ฉันจะพูดต่อไปไม่ว่าจะเป็นอย่างไร" แปลนจะลดลงมากมาย
ฝึก สมาธิแบบ Mindfulness
ความขี้อายนั่นมันเกิดขึ้นส่วนใหญ่ในหัวเรา ดังนั้นการนั่งสงบสักครู่เพื่อสังเกตความรู้สึกนั้นโดยไม่ตัดสินมันช่วยได้มากมาย
เมื่อคุณรู้สึกกลัว หรือขี้อาย ลองแค่นั่งกับความรู้สึกนั้นสักสองสามนาที แล้วสังเกตว่ามันจริงตัวหรือแค่เรื่องในหัวเท่านั้น
เก็บบัญชีชัยชนะเล็กๆ
ในแต่ละสัปดาห์ ให้เขียนสิ่งหนึ่งที่ทำทำให้เราดีใจ หรือสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกว่า "เอ้อ ฉันทำได้นะ" ไม่ว่าจะเล็กแค่ไหน ส่วนใหญ่ที่เราคิดว่าตัวเองไม่ดี เป็นเพราะว่าเรามีแนวโน้มที่จะจดจำสิ่งที่ผิดพลาดแล้วลืมสิ่งที่ดีไป
การเก็บบัญชีปีเล็กๆ ช่วยแก้ได้
เมื่อความมั่นใจของคุณเริ่มเพิ่มขึ้น
อาจจะใช้เวลาสัปดาห์หรือเดือน เหมือนกับการเล่นเกมที่ต้องเก็บประสบการณ์ก่อน สิ่งที่เปลี่ยนไปจะเป็นดังนี้:
- คุณจะสังเกตได้ว่ากำลังพูดมากขึ้นในการสนทนา
- การสนับสนุนตัวเองในกล่าวคืนจะเลิกรู้สึกเหมือนเป็นการตัดสินตัวเองอีกต่อไป
- ความผิดพลาดจะเริ่มดูเหมือน "อ้อ ครั้งต่อไปฉันจะพยายามต่างไปนี่" มากกว่า "ฉันแย่ไปแล้ว"
- ความกังวลอาจยังคงอยู่ แต่มันจะไม่ยัดเยียดลำดับการกระทำของคุณไว้เหมือนเดิม
สิ่งที่ต้องจำ
คนที่ดูเหมือนมั่นใจแต่ไม่กลัวใจจริงก็กลัว พวกเขาแค่เลือกทำต่อไปเท่านั้น
ความขี้อายไม่ได้หมายความว่าคุณไม่มูลค่า มันแค่หมายความว่าการเข้าถึงสิ่งที่ยอดเยี่ยมในตัวคุณต้องการเวลาและการบัญชีสักเล็กน้อย
เอาสิ ถ้าคุณกำลังจะมีชีวิตต่อไปแม่นี้ก็พยายามให้ตัวเองมีความสุข พูด พยายาม ล้มที่เป็นไป ยิ้มที่ยังฉีกขาดหรือปากบิดเบี้ยว เพราะคนอื่นคงไม่เห็นมันแบบที่เราคิด
และที่สำคัญ อย่ากำหนดตัวเองให้เป็นคนขี้อายตลอดไป ให้มันเป็นการเดินทางที่ยาว ไม่ใช่จุดสิ้นสุด
ในระหว่างนี้ ลองดูที่ วิธีเอาชนะความขี้เกียจและผัดวันประกันพรุ่ง บ้าง เพราะความเขิน และความขี้เกียจของเรามักจะมาจากที่เดียวกัน
แสดงความคิดเห็น