วิธีรับมือกับความล้มเหลวและความผิดหวัง: คำถามที่พบบ่อยและคำตอบที่จริงใจ
ที่จริงแล้วควรรู้สึกเสียใจเวลาล้มเหลวไหม หรือต้องทำตัวเข้มแข็งเลย
นี่คือความเข้าใจผิดที่พบเห็นบ่อยมาก คนหลายคนคิดว่าการเป็น "เข้มแข็ง" คือต้องไม่เศร้า ไม่ท้อ ไม่พูดเรื่องความผิดหวัง แต่ความจริงสืบค้นของจิตวิทยาบอกว่าการปกปิดอารมณ์ไม่ใช่ความเข้มแข็ง มันเป็นการปฏิเสธความเป็นมนุษย์ของเราเท่านั้น
เข้มแข็งจริงๆ คือ รู้สึกเสียใจได้อย่างเต็มที่ แต่ไม่ให้อารมณ์นั้นครอบงำการตัดสินใจของเราถ้าคุณล้มเหลวในการสอบ โปรเจค หรืออะไรที่สำคัญ ก็ให้ตัวเองสักสองสามวันเพื่อรู้สึกเสียใจ ร้องไห้ก็ได้ พูดให้คนที่ไว้ใจฟัง ก็ได้ขั้นตอนนี้ชื่อว่า "ยอมรับความรู้สึก" และมันสำคัญมาก
หลังจากนั้น? พอวันที่สามหรือสี่แล้ว ให้เริ่มถามตัวเองว่า "ตอนนี้ฉันจะทำอะไรต่อ" ความเศร้าจะยังคงอยู่ แต่มันจะอยู่เคียงข้างกับแรงม้าลาก ไม่ใช่มันนั่งทับตัวเรา
เมื่อไร ความล้มเหลว ยังเป็นเพียงแค่ความพยายามที่ยังไม่สำเร็จ
คนเก่ง นักกีฬา โปรแกรมเมอร์ หรือศิลปิน ที่เราเห็นทำได้ดี เขาไม่ได้ลืมล้มเหลว เขามีประวัติของความพยายามหลายครั้งที่ไม่เป็นไปตามที่คิด
ความล้มเหลวนั่นแหละคือข้อมูล ไม่ใช่การตัดสินคุณค่า วิธีคิดนี้เปลี่ยนทุกอย่าง เมื่อคุณเห็นความล้มเหลวเป็นแค่ "เส้นทางนึงที่ไม่ได้ผล" แทนที่จะมองว่า "ฉันล้มเหลว" คุณก็จะง่ายต่อการทดลองเส้นทางอื่นต่อไป
ยกตัวอย่าง ถ้าคุณส่งใจหมายถึงใครสักคน แล้วเขาปฏิเสธ นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณไม่น่ารัก หรือไม่สมควรที่จะรักใคร นั่นแค่หมายความว่าคนคนนั้นไม่ใช่ที่หมาย เพียงเท่านั้น ความแตกต่างอาจดูเล็กน้อย แต่จิตใจจะรู้สึกต่างกันมาก
ทำยังไงให้ไม่ตกลงไปในหลุมดำของการเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น
นี่อาจเป็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในยุคสื่อโซเชียลเมดีย์ คุณเพิ่งล้มเหลว แล้วเปิดมือถือขึ้นมา เห็นเพื่อนประกาศสำเร็จ อีกคนเดินทางไปที่ไหน อีกคนซื้อบ้าน... ความผิดหวังก็ทวีความรุนแรงขึ้น
ความจริงคือ โซเชียลเมดีย์ไม่ใช่ความจริงเนื้อหาบนแพลตฟอร์มเหล่านี้คือช่วงเวลาที่ดีที่สุดของคนอื่น ถูกคัดสรร เรียบเรียง และทำให้ดูพิเศษขึ้น คุณไม่เห็นวันที่เขาล้มเหลว เสียเงิน คิดว่ากำลังเสียเวลา
วิธีที่ได้ผลคือ ระงับการติดตามคนที่ทำให้คุณรู้สึกแย่เกี่ยวกับตัวเองไม่ใช่เรื่องวิจารณ์ว่าพวกเขาเท่านั้น แต่เป็นการดูแลจิตใจตัวเองให้ดี ตราบเท่าที่คุณหลังเหลือการกู้คืนหลังล้มเหลว สิ่งที่คุณต้องการดูคือเนื้อหาที่สร้างสรรค์และท้าทาย ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้คุณลุกขึ้นไปจากตัวมูลค่าตัวเอง
จริงๆ แล้ว ต้องมีแผนสำรองใหม่ได้ตั้งแต่ตอนไหน
นี่เป็นคำถามที่เจาะจงและสำคัญมาก หลายคนรอจนกว่าทุกอย่างพังทลายแล้วค่อยคิดเรื่องอื่น แล้วตอนนั้นมาสาย เพราะความหดหู่ได้ถูกสะสมไว้เยอะแยะ
คำตอบคืออย่าไปจนแบบนั้น ให้เริ่มคิดเรื่องแผนสำรองตั้งแต่ตอน "มีสัญญาณเตือน" ครั้งแรกเช่น ถ้าคุณกำลังมองหางาน แล้วปรากฎว่าแนวทางที่เลือกอาจไม่เป็นไปตามศักยภาพจริง ให้เริ่มสำรวจโปรแกรมอบรม หรือทักษะอื่นตั้งแต่เดี๋ยว ไม่ต้องรอจนได้คำปฏิเสธจากบริษัทหรือคณะกรรมการ
การมีแผน B ไม่ได้หมายความว่าคุณยอมแพ้เรื่อง A มันแค่หมายความว่าคุณเต็มไปด้วยสติไม่มากก็น้อย ความเสี่ยงจะยังมี แต่ความตกใจจะลดน้อยลง
ลองคิดถึง วิธีสร้าง morning routine ที่เข้มแข็ง เพราะไม่ว่าแผนจะเปลี่ยนไป แต่พื้นฐานวันต่อวันที่ดีจะช่วยให้คุณพร้อมเผชิญหน้ากับอะไรก็ตาม
ตัวเองดูเหมือนไม่มีความสามารถเพราะล้มเหลวหลายครั้ง ควรทำยังไง
ความอ่อนไหวต่อล้มเหลวนี่เป็นเรื่องปกติมาก เมื่อคุณล้มเหลวแล้ว สมองก็จะจดจำมันและเล่นซ้ำสิ่งนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้คุณเริ่มเชื่อว่าตัวเองไม่มีความสามารถ
เรียกว่า "learned helplessness" ในด้านจิตวิทยา คือการหัดรู้สึกไม่มีความสามารถหรือสิ่งที่ทำนั้นไม่มีประโยชน์ เมื่อได้รับความล้มเหลวซ้ำๆ กัน
วิธีแก้คือ เจตนาแก้ตัวสตอรี่ที่เราบอกตัวเองไม่ใช่พูดว่า "ฉันไม่มีความสามารถ" แต่บอกว่า "ยังไม่สำเร็จ" หรือ "ยังหาแนวทางที่ถูกไม่เจอ" ความแตกต่างเล็กน้อยเป็นนิยามเป็นความหวังว่าสิ่งต่อไปอาจต่างออกไป
อีกทีหนึ่ง ลองจดบันทึกเรื่องสิ่งที่คุณทำได้สำเร็จ ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน คุณเขียนหนังสือเรื่องหนึ่งเสร็จ? บันทึก ค่อนข้างสม่ำเสมอในการออกกำลังกายสัปดาห์นี้? บันทึก เอาหนังสือเล่มนั้นออกมาอ่านเมื่อคุณสงสัยตัวเองแล้ว
หลังล้มเหลว ควรพยายามใหม่เร็วแค่ไหน
ที่นี่มีสองกระแสคิด กระแสนึ่งบอกว่า "ลุกขึ้นมาและพยายามใหม่ทันที" อีกกระแสบอกว่า "ให้เวลาตัวเองหายใจและรีเซ็ต" คำตอบที่สำคัญจริงๆ คือ ขึ้นอยู่กับอารมณ์และสถานการณ์ของเรา
ถ้าล้มเหลวในเรื่องที่เล็กน้อย เช่น การออกกำลังกายเช้านี้ไม่สำเร็จ ให้พยายามใหม่พรุ่งนี้ ถ้าล้มเหลวในสิ่งที่สำคัญเช่น การสอบเข้ามหาวิทยาลัย หรือการสูญเสียงาน เวลาที่ถูกต้องอาจเป็น 2-4 สัปดาห์ขึ้นอยู่กับว่าคุณรู้สึกได้พร้อมหรือเปล่า
แล้วถ้าคุณรู้สึกหนัก ไม่อยากทำอะไร อยากตัดใจลาม? ให้ตัวเองอยู่ในช่วงนี้สักพอ อาจ 1-2 สัปดาห์ แต่เมื่อต้องเคลื่อนไหว ให้เริ่มด้วยสิ่งเล็กน้อยก่อน ไม่ใช่กระโดดตรงไปยังแผนใหญ่ใหญ่ทันที เช่น ลองเขียนสิ่งที่ทำให้คุณล้มเหลวลงมา แล้วคิดดูว่าจะแก้ไขอย่างไร
นี่คือสิ่งที่เราเรียก "action with intention" พยายามใหม่อย่างมีเจตนา ไม่ใช่การปืดลงเพื่อความเขิน
คำนวณหากว่านี่อาจเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการแนวทาง เป็นอย่างไร
นี่คือมุมมองของผู้คนที่ประสบความสำเร็จในสิ่งต่างๆ และนี่เป็นความปลอดภัยที่ฉันอยากจะแบ่งปันให้คุณ
ความล้มเหลว ไม่ใช่จุดสิ้นสุด มันเป็นการดำเนินการไปตามเส้นทางที่ยาวในการเดินทางไปยังเป้าหมายที่ใหญ่ขึ้น วิธีคิดแบบนี้สามารถช่วยให้คุณผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากได้
ตัวอย่างเช่น บริษัทที่ประสบความสำเร็จหลายแห่ง เกิดจากความคิดที่เข้าล้มเหลวหลายครั้ง ช่างภาพที่รางวัล เอก่านเลือกรูปที่ดีจากหลาย 1,000 ภาพ ผู้เขียน บั้ง้บ้อลิก ถูกปฏิเสธหลายครั้งก่อนที่ผลงานแรกจะได้ตีพิมพ์ อะไรคือความต่างของพวกเขา? พวกเขาเห็นล้มเหลวว่าเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการแนวทาง ไม่ใช่เครื่องหมายจุดสิ้นสุด
เมื่อคุณเปลี่ยนมุมมองนี้ ความผิดหวังก็ยังคงอยู่ แต่มันไม่ได้ถูกมองว่าเป็นการหยุดที่แล้ว มันกลายเป็นการเดินไป
ความล้มเหลวทำให้รู้ว่าตัวเองเป็นใคร แนวทางจริงคืออะไร
นี่คือเรื่องที่ไม่หลายคนพูดถึง แต่มันเป็นความจริงที่สำคัญ ความล้มเหลวบ่งบอกให้เห็นสิ่งที่แท้จริงเกี่ยวกับตัวเรา
ความต้านทาน ความหา ความปรารถนาของเรา ที่ความล้มเหลวมนักสัมภาษณ์อย่างไรนั้นแสดงความสำคัญที่แท้จริง ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณล้มเหลวในการหางานแล้วคุณท้อ แต่ไม่ถ้อนเสาห์ หมายความว่ามีหนาคำรนหรือแรงชีวิตที่ไม่สูงมากก็น้อย แต่ถ้าล้มเหลวในการสร้างธุรกิจของตัวเองแล้วคุณอยากพยายามใหม่ในแบบอื่น นั่นบ่งบอกว่าการเป็นผู้ประกอบการ อิสระ หรือการทำงานด้วยตัวเองเป็นสิ่งที่ดึงดูดคุณจริงๆ
วิธีรับมือคือ ใช้ความล้มเหลวเป็นเครื่องมือเพื่อทำความเข้าใจตัวเองมากกว่าการใช้มันเป็นหลักฐานของความไม่สมควร ถามตัวเองว่า "จากการทดลองนี้ ฉันเรียนรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเอง?" บางครั้ง คำตอบนั้นน่าประหลาดใจ
และถ้าปรากฎว่าหลังจากล้มเหลวหลายครั้ง คุณปล่อยสิ่งนั้นไปแล้ว แล้วโฟกัสไปยังสิ่งอื่น นั่นไม่ใช่การแพ้ นั่นคือความเข้าใจตัวเองที่ลึกซึ้ง และการสนใจไปยังสิ่งที่สำคัญสำหรับคุณจริงๆ
---ในท้ายที่สุด ความล้มเหลวและความผิดหวังนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการมีชีวิต ไม่มีใครหลีกหนีจากมันได้ เว้นแต่ว่าพวกเขาไม่ยอมพยายามอะไรเลย แต่คุณไม่ได้เป็นแบบนั้น ไม่ใช่หรือ ความแตกต่างจึงอยู่ที่ว่าคุณเลือกที่จะเห็นมันว่าเป็นจุดสิ้นสุด หรือจุดโค้งในเส้นทางยาวไปสู่ที่ไหนสักแห่งที่ดีขึ้น
แสดงความคิดเห็น